हिउँले छोपिएको त्यो बाटो,
मन्दिरसम्म पुग्ने मेरो नासो,
सपनाजस्तै सफा आकाश,
कालिञ्चोकको अनुपम प्रकाश।
चिसो बतासले छुँदा गाला,
मनभित्र उठ्यो नयाँ ज्वाला,
मन्दिरको घण्टीको मधुर धुन,
आस्थामा रमाए मेरा जुन।
सेता बादलले बनाएको ओछ्यान,
हेर्दै मन पर्यो सुन्दर दृश्यावली महान्,
हिमालको काखमा बसेको त्यो थलो,
हेर्दा लाग्थ्यो स्वर्गको पवित्र पलो।
मनमा बसेका ती यादहरू,
फेरि फर्केर आउने वाचा गरु,
कालिञ्चोक माताको चरणमा,
सदा रहूँ आस्थाका संगालोमा।
प्रतिक्रिया
सम्बन्धित खवर
